Yüzmenin diğer branşları
Havuzda kulaç atmak, yüzmenin yalnızca bir kısmı. Açık suda mesafe, tramplenden atlama ve müzikle senkronize edilmiş su balesi — üçü de kendi kuralları olan ayrı yarışma branşları.
Açık su yüzme
Açık suda yüzme, FINA tarafından nehirlerde, göllerde veya okyanuslarda gerçekleşen herhangi bir yarışma olarak tanımlanır. Hem olimpik triatlonun yüzme bölümü (0,9 mil / 1,5 km) hem de onun daha uzun versiyonu olan Demir-adam yarışının 2,4 millik yüzme etabı açık suda yapılır.
Mesafeler ve kurallar
FINA iki tür açık su yüzmeyi onaylar: uzun mesafeli yüzme, maksimum 10 km mesafeli bir açık deniz etkinliğidir; maraton yüzmeleri ise daha uzak mesafeli yarışlardır. Açık su dünya şampiyonaları 5 km, 10 km ve 25 km mesafeler için onaylandı.
Yarış mekânıyla ilgili FINA kuralları karmaşık değildir. Başlıca gereklilikler, yarış süresince su sıcaklığının en az 16 °C olması ve parkurda minimum derinliğin 1,4 m olmasıdır. Şampiyonalar tuzlu veya tatlı suda yapılabilir.
Neye izin var, neye yok?
Açık suda yüzenlerin, ıslak giysiler dâhil olmak üzere yüzdürme veya itme gücüne yardımcı olabilecek herhangi bir cihazı kullanması yasaktır. Bir ıslak elbise, polipropilen gibi malzemelerden yapılmışsa bir rakibin kaldırma kuvvetine %5’e kadar katkıda bulunur. Gres yağı veya benzeri ürünler bir FINA etkinliğinde kullanılabilir; bunlar genellikle soğuk suda yüzücünün vücuduna ekstra bir yalıtım tabakası sağlamak için kullanılır.
Açık suda yüzmek, yüzücünün havuzun getirdiği sınırlar olmadan hareket etmesine izin verir — ama buna bağlı olarak vuruş ve ritmin kesintiye uğramasına da. Başarılı açık su yüzücüleri eğitimde verimlilik, enerji tasarrufu ve eşit bir hızı koruma yeteneği üzerinde durur. Dikkat edilmesi gereken en önemli değişkenler dalga ve akıntıların potansiyel etkileridir.
Atlama
Atlama; jimnastik ve akrobatik hareketlerin eklenmesiyle yapılan suya dalma sporudur. Akrobatik biçimiyle dalış, 19. yüzyılın başlarında cimnastikçilerin eğlencesi olarak, yüzyılın sonlarında ise yarışmaları yapılan bir spor olarak Avrupa’da ortaya çıktı. 1904’te Olimpiyat Oyunları’nın yüzme programının bir parçası oldu ve 20. yüzyılın ilk yarısında hızla gelişti. İki dalıcının aynı anda dalış yaptığı senkronize dalış 2000 yılında olimpiyat programına dahil edildi.
Yükseklikler
Yarışmada dalışlar, sudan 5 veya 10 metre yükseklikte sağlam bir platformdan ya da 1 veya 3 metre yüksekliğindeki elastik bir sıçrama tahtasından yapılır. Olimpiyat yarışmalarında sadece 10 metrelik platform ve 3 metrelik tramplen kullanılır.
Puanlama
Yarışmada gerçekleştirilen dalışlar, zorluk dereceleriyle birlikte bir tabloda listelenir. Yarışmacıların listelenen bazı dalışların yanı sıra kendi seçtikleri birkaç dalışı da yapması gerekir. En az üç, en fazla 10 hakem; kalkışa, vücudun havada yatmasına, öngörülen hareketlerin yerine getirilmesine ve suya girişe dikkat ederek her dalışı puanlar. Her dalışın puanları toplanır ve zorluk derecesiyle çarpılır; en yüksek toplam puana sahip sporcu kazanır.
- Tramplen atlama yarışmasında erkekler 17, kadınlar 15 dalış yapar.
- Platform etkinlikleri erkeklerden 16, kadınlardan 14 dalış gerektirir.
- Senkronize yarışmalarda katılımcılar 10 dalış yapar ve birbirleriyle eşzamanlılıklarının yanı sıra dalışın bireysel uygulamalarına göre de değerlendirilirler.
Artistik yüzme (senkronize yüzme)
Su balesi olarak da bilinen senkronize yüzme, bir veya daha fazla yüzücünün hareketlerinin müzik eşliğinde senkronize edildiği yüzme sporudur. İçindeki dans figürleri ve teatral yapısı nedeniyle sanatsal bir yönü de vardır.
Bireysel, düet veya takım (dört ilâ sekiz kişilik) yarışmalarındaki yüzücüler, kendi seçtikleri birkaç hareketle birlikte gerekli birkaç zorunlu hareketi gerçekleştirir. Olimpiyatlarda ve dünya yarışmalarında hem bireysel ve zorunlu hareketler hem de müzikal rutinin bir bütün olarak icrası ve tarzı, beşer hakemli iki grup tarafından puanlanır.